உணர்ச்சிகள்

ஒன்றை மட்டும் உறுதியாக நான் தெரிந்து வைத்திருக்கிறேன். வெளி மனம் என்பது போலவே உள் மனம் அல்லது ஆழ் மனம் உண்டு. வெளி மனத்தால் ஒன்றை பதிந்து வைத்திருக்க இயலும் அல்லது தள்ளிவிட இயலும். ஆழ்மனம் அப்படிப்பட்டது அல்ல. அதற்கு எந்த காயத்தையும் வரவு வைத்துக்கொள்ள இயலுமே தவிர தள்ளிப்போடவோ, அழித்து விடவோ தெரியாது. சேலைக் கடைகளில் நிறுத்தப்பட்டிருக்கிற பொம்மைகளின் ஆடைகள் எப்படி அலங்கோலமாக இருக்கலாம் என்று அங்கலாய்ப்பார்கள். ஆனால் எல்லா கிளிகளின் அழகும் தூரத்தில் தொலைந்து போகிற மாதிரி, கற்பனையால் பள்ளமான தங்களது உள்ளங்களில் எதிர்ப்படுகிற பெண்களையெல்லாம் அம்மணமாகவே பார்ப்பார்கள். கற்பைப் பற்றி பேசச் சொன்னால் ஒரு மணிநேரம் அற்புத பேச்சு; ஆற்றல் வாய்ந்த ஆயிரம் மேற்கோள்கள் காட்டுவார்கள். அந்த நாள் கோபுரங்களில் சிலைகள் ஏன்...