சூரியனுக்கு முன்னால்

1998ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்த நாவல், அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாகப் பாலஸ்தீனிய மக்கள் எதிர்கொண்ட இடப்பெயர்வு, போர், இழப்பு, நினைவு மற்றும் விடுதலைக்கான ஏக்கத்தை மனிதநேயக் கண்ணோட்டத்தில் பதிவு செய்கிறது.

பக்கவாதத்தால் நினைவிழந்த நிலையில் மரணப்படுக்கையில் கிடக்கும் யூனிஸின் அருகில் அமர்ந்திருக்கும் அவரது நண்பர் கலீல், கதைகளின் வழியே கடந்த காலத்தை மீட்டெடுக்கிறார். நக்பா, ஆறு நாள் போர், கறுப்பு செப்டம்பர், லெபனான் போர், சப்ரா-ஷடிலா படுகொலைகள் என வரலாற்றின் கொடூர நிகழ்வுகள், சாதாரண மனிதர்களின் வாழ்க்கை, காதல், இழப்பு, அச்சம், போராட்டம் மற்றும் நம்பிக்கையோடு பின்னிப் பிணைகின்றன.

இந்நாவலில் நிலம் என்பது வெறும் மண் அல்ல; அது தலைமுறைகளின் நினைவுகளையும் அடையாளத்தையும் வாழ்வையும் தாங்கி நிற்கும் இடம். வேரோடு பிடுங்கப்படும் ஆலிவ் மரங்கள், அழிக்கப்படும் வீடுகள் மற்றும் சிதறடிக்கப்படும் குடும்பங்கள், ஒரு மக்களின் வரலாற்றையும் பண்பாட்டையும் அழிக்கும் வன்முறையின் குறியீடுகளாகின்றன.

அரசியல் எல்லைகளைக் கடந்து, வரலாற்றின் சக்கரத்தில் சிக்கிய சாமானிய மனிதர்களின் கண்ணீரையும், அவர்கள் காத்திருக்கும் புதிய தொடக்கத்தின் நம்பிக்கையையும் பேசும் ஒரு ஆழமான மானுடப் படைப்பு இது.